Πανίσχυρε Δία...
...και όλοι εσείς οι θεοί του Ολύμπου!
καταδικάζω την κόρη μου, Δανάη...
...και τον γιο της, Περσέα, στη θάλασσα!
Η ενοχή και η αμαρτία της...
...έχουν ντροπιάσει το Άργος.
Εγώ, ο Ακρίσιος, ο βασιλιάς...
...θα εξαγνίσω το έγκλημά της και θα αποκαθιστήσω την τιμή μου!
Το αίμα τους δεν είναι στα χέρια μου!
Τώρα!
Έγινε.
Ο βασιλιάς Ακρίσιος του Άργους εγκατέλειψε την κόρη του και το παιδί της...
...στη θάλασσα.
Τότε θα τιμωρηθεί.
Σκληρό και άσπλαχνο έγκλημα!
Βλασφημία!
Πως τολμάει ο τύραννος να προσεύχεται σε μένα να του συγχωρέσω τη ζήλια του...
...και τη δειλή του εκδίκηση!
Ο Ακρίσιος πάντα έδειχνε αφοσίωση στους θεούς του Ολύμπου!
Έχει χτίσει πολλούς ναούς και τους έχει αφιερώσει σε σας...
...μεγάλε Δία, πατέρα των θεών.
Εκατό καλές πράξεις δεν μπορούν να επανορθώσουν για μια δολοφονία.
Χίλιοι ναοί ή αγάλματα, εάν αφιερώνονται σε εμένα...
...ή σε σένα, Ήρα, γυναίκα μου...
...ή στη Θέτιδα, αγαπητή θέα της θάλασσας.
Ή σε σένα, Αθηνά, που είσαι σοφή και πάντα προσεκτική.
Ή στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα.
Τίποτα δεν μπορεί να ξεγράψει ή να συγχωρέσει...
μια αξιοκαταφρόνητη πράξη αίματος!
Τι πειράζει;
Ο θάνατος ενός κοριτσιού και του παιδιού της.
Κοριτσιού; Είναι κόρη του!
- Μετά από μια ζωή αφοσίωσης... - Αρκετά! Αποφάσισα!
Ο Ακρίσιος πρέπει να τιμωρηθεί...
...και οι άνθρωποι του μαζί.
Αφέντη, Ποσειδώνα...
...Σε διατάζω να σηκώσεις τους ανέμους και τη θάλασσα.
Κατέστρεψε το Άργος!
Και να επιβεβαιωθείς ότι καμία πέτρα δεν στέκεται, ότι κανένα πλάσμα δεν σέρνεται...
...σε διατάζω να ελευθερώσεις τον τελευταίο απτους Τιτάνες.
Ελευθέρωσε τον Κράκονα!
Το βασίλειο του Ακρίσιου πρέπει να καταστραφεί!
Όπως διατάζεις.
Ακόμη, να σιγουρευτείς...
...να μην πάθουν τίποτα η νεαρή Δανάη και ο γιος της.
Να τους πας με ασφάλεια σε κάποια μακρινή και ειρηνική ακτή. Πήγαινε τώρα, γρήγορα.
Κανένας οίκτος, κανένα έλεος. Γιατί;
Ο Δίας, ο σύζυγός σας, αγάπησε το κορίτσι.
- Τη Δανάη; - Είναι πολύ όμορφη.
Τόσο όμορφη που ο Ακρίσιος τη μισούσε και τη κρατούσε μακριά απτους άνδρες...
...κλειδωμένη πίσω από σιδερένιες πόρτες.
Αλλά ο Δίας μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή...
- ... και την αγάπησε. - Τότε γιατί να δείξω συμπόνια;
- Άστη να πνιγεί! Με το παιδί της! - Το παιδί, ο Περσέας, είναι γιος του Δία.
Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να σωθεί...
...και γιατί το Άργος είναι καταδικασμένο.
Η Δανάη και το παιδί της έχει φτάσει ακίνδυνα στο νησί Σέριφος.
Στη Σέριφο.
Ας αφήσουμε την Δανάη και το γιο της, να ζήσουν με ασφάλεια...
...ευτυχισμένοι.
Ο Περσέας, μεγάλωσε.
Είχε μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Με ένα ισχυρό σώμα και ένα όμορφο πρόσωπο...
...τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει ή να αξίζεί ένας θνητός;
Και τι θα γίνει με τον γιο μου, τον Κάλιβο;
Τα εγκλήματά του είναι ασυγχώρητα.
- Να είσαι φιλεύσπλαχνος. Δείξε οίκτο. - Αδύνατον!
Ο Κάλιβος...
...είχε όλο το πλεονέκτημα!
Εσύ, σαν προστάτιδα θεά της πόλης Ιόππης, τον χάλασες...
...και τον κακόμαθες από τότε που γεννήθηκε.
Τον άφησες να κυβερνήσει τα Πηγάδια του Φεγγαριού, και αυτός κατέστρεψε κάθε ζωντανό πλάσμα!
Παγίδεψε και σκότωσε το ιερό κοπάδι των φτερωτών αλόγων μου...
...και τώρα μόνο ένα αρσενικό, ο Πήγασος, έμεινε.
- Ο γιος σου θα πρέπει να τιμωρηθεί. - Όχι, σε ικετεύω. Δείξε έλεος.
Θα γίνει αποτρόπαιος στην ανθρώπινη θέα.
Και θα αναγκαστεί για να ζήσει στο περιθώριο στους βάλτους και τα έλη.
Θα μεταμορφωθεί σε μια θνητή διακωμώδηση.
Το επαίσχυντο σημάδι της χυδαίας σκληρότητάς του.
Αυτή είναι η τελική κρίση μου.
Όχι, σε εκλιπαρώ.
Πρόκειται να παντρευτεί την πριγκίπισσα Ανδρομέδα.
Θα κυβερνούσε όλη την Ιόππη και τη Φοινίκη.
Ας τον κοιτάξει τώρα η πριγκίπισσα!
Μην στεναχωριέσαι. Μπορεί να αλλάξει γνώμη.
Εάν ήταν ο γιος του ο Περσέας, θα τον είχε συγχωρέσει.
Αλλά για το γιο μου τον Κάλιβο, δεν υπάρχει οίκτος, ούτε καμιά ελπίδα.
- Και δεν θα παντρευτεί την Ανδρομέδα. - Πώς μπορεί έτσι όπως είναι τώρα;
Αλλά ο μου...
...δεν την παντρευτεί...
...τότε δεν θα την παντρευτεί κανείς.
Οι ιερείς στην Ιόππη μου είναι πιστοί.
Θα μιλήσω σαυτούς σε όνειρα και με οιωνούς.
Όπως υποφέρει ο Κάλιβος...
...έτσι θα υποφέρει και η Ανδρομέδα.
Στο υπόσχομαι.
Ο γιος του Δία πρόκειται να αφεθεί στην ιδιοτροπία της πιθανότητας...
...ενώ ο δικός μου τιμωρείται με την παραμόρφωση.
Είναι ώρα να αφεθεί στην τύχη του.
Ώρα να δεις λίγο απτον κόσμο Περσέα.
Ώρα να έρθεις πρόσωπο με πρόσωπο με το φόβο.
Καιρός να μάθεις το φόβο του σκοταδιού και να κοιτάξεις το θάνατο.
Έφτασε η ώρα να δεις την απαίσια πραγματικότητα.
Μακριά στην ανατολή, πέρα από τη θάλασσα...
...στην Ιόππη...
...στο βασίλειο της Φοινίκης.
Ποιος είσαι;
Εμφανίσου!
Ποιος είσαι;
- Πρώτα πες μου που βρίσκομαι; - Που;
Που είμαι;
Εννοείς ότι δεν ξέρεις πού είσαι;
Δεν ξέρω.
Τώρα κάνε λίγο υπομονή για μια στιγμή. Το όνομά μου είναι Άμμων.
Είμαι ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Εσείς;
Με λένε Περσέα.
- Είμαι κληρονόμος του βασιλείου του Άργους. - Μα τους θεούς!
Πως ήρθες εδώ;
Δεν είμαι σίγουρος το "εδώ" που είναι.
Λοιπόν, αυτό είναι το αμφιθέατρο της Ιόππης.
- Που; - Την μεγάλη πόλη της Ιόππης.
Μα πως;
Ήμουν ξαπλωμένος στην παραλία, κοιτάζοντας ψηλά το φεγγάρι.
Α, το φεγγάρι!
Αυτό τα εξηγεί όλα. Βλέπεις, το φεγγάρι...
...επηρεάζει το μυαλό.
Νομίζω ότι μέσα θα είμαστε πιο ασφαλείς, μακριά από το νυχτερινό αέρα.
Θα πρέπει να ζητήσω συγγνώμη για τα δραματικά στολίδια και τα θεατρικά εφέ.
Τα βάζω για να φοβίζω τους περίεργους.
Τους κάνει να νομίζουν ότι το θέατρο είναι στοιχειωμένο.
- Γιατί είναι όλα παραμελημένα έτσι; - Είναι ένα σημάδι των χρόνων.
Αυτό το βασίλειο είναι καταραμένο και η πόλη είναι γεμάτη απελπισία.
Ο καθένας όλο και μουρμουρίζει:
"Κανένας άνθρωπος δεν είναι ευτυχισμένος αν δεν είναι νεκρός!"
Τώρα, νεαρέ φίλε μου.
Λες ότι το όνομά σου είναι Περσέας, κληρονόμος του βασιλείου του Άργους;
Ναι.
Μα μέχρι τώρα ζούσα στη Σέριφο.
Κάποια μέρα θα επιστρέψω να διεκδικήσω το Άργος.
- Αφού γεννήθηκα, η μητέρα μου κι εγώ... - Το ξέρω!
- Το ξέρεις; - Φυσικά.
Η όμορφη πριγκίπισσα και ο τύραννος που τη ζήλευε...
...εσύ με τη μητέρα σου σας ρίξανε στη θάλασσα...
...και η καταστροφή του Άργους.
Είναι διάσημη ιστορία εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον.
Εγώ μόνος μου, έγραψα ένα ποίημα γιαυτό.
- Υποκινούμενος, απ' όσο θυμάμαι. - Τότε...
...μπορείς να εξηγήσεις τι μου συνέβη απόψε;
Οι θεοί του Ολύμπου είναι μυστήριοι, και τα κίνητρα τους είναι απρόβλεπτα.
Μια συμβουλή για σένα:
Επέστρεψε στην ηρεμία της Σέριφου όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Αλλά η τελευταία επιθυμία της μητέρας μου ήταν ότι θα αποκαθιστούσα την πατρίδα της.
Η Ιόππη θα ήταν μια καλή αρχή από ότι σ' ένα έρημο νησί.
Λοιπόν, σαυτή τη περίπτωση...
...θα πρέπει να φορέσεις κάτι πιο κατάλληλο για την περίσταση.
Εννοώ κάτι που θα
...είναι πιο κατάλληλο για ένα πρίγκιπα, για να μιλάει. Βγες έξω!
Και κοίτα αυτό!
Α, φαίνεται καλό.
Αυτό ταιριάζει πιο πολύ.
Το ξίφος σου.
Καλοσήρθες στην Ιόππη, πρίγκιπα Περσέα.
Τον έστειλες μισόγυμνο σε μια παράξενη και απελπισμένη πόλη;
- Κατά τύχη; - Δεν ήταν κατά τύχη και το ξέρεις!
Μια σκόπιμη και κακόβουλη πράξη ανάξια μιας θεάς!
- Με κατηγορείς; - Λοιπόν, ένα πράγμα είναι σίγουρο.
Ο γιος μου χρειάζεται κάτι περισσότερο από τον μανδύα ενός ηθοποιού και ένα ξύλινο ξίφος!
Να του δώσετε πιο εύχρηστα όπλα. Όπλα θείας ιδιοσυγκρασίας.
Μια περικεφαλαία!
Ένα ξίφος!
Μια ασπίδα!
Και πρέπει να τα έχουμε γρήγορα!
- Όλα αυτά γίνονται για την αγάπη της Δανάης. - Όχι!
Τον έχουν γοητεύσει τόσες γυναίκες, που δεν τις θυμάται καθόλου.
Είναι η ανόητη υπερηφάνεια του για τον όμορφο γιο του.
Όπως το είπες, τόσες γυναίκες. Και όλες αυτές τις μεταμορφώσεις που εφεύρει...
...για να τις αποπλανήσει. Μερικές φορές σε ντους από χρυσάφι...
...σε ταύρο ή σε κύκνο. Δοκίμασε να αποπλανήσει κι εμένα με την μορφή μιας σουπιάς.
- Τα κατάφερε; - Απολύτως όχι.
- Τι έκανες; - Τον κέρδισα παίζοντας το δικό του παιχνίδι.
Μεταμορφώθηκα σε καρχαρία.
Ξύπνησες με την ανατολή του ήλιου, ε. Όμορφο πρωινό!
Μαγικό!
Αυτό το βρήκα εδώ δίπλα στο άγαλμα.
Αυτό είναι το άγαλμα της θεάς του έρωτα. Είναι αξιοθαύμαστο.
- Ένα ξίφος, ε; - Ναι.
- Αλλά αυτό δεν είναι συνηθισμένο ξίφος. - Είναι παράξενο μέταλλο.
Δεν είναι ούτε ορείχαλκος ούτε σίδερο. Δεν μοιάζει με μέταλλο που να έχω δει.
Απτους θεούς!
Εκεί είναι μια ασπίδα!
Και εκεί μια περικεφαλαία!
Είχα δίκιο που είπα, 'απτους θεούς!'
Ποιος άλλος θα έφτιαχνε σπαθί...
...που να τεμαχίζει συμπαγές μάρμαρο...
...και να μην αφήνει το παραμικρό ίχνος της λεπίδας πάνω;
Αν το σπαθί έχει αυτή τη δυνατότητα...
...τότε τι να κάνουν η περικεφαλαία και η ασπίδα;
Θα πρέπει να μάθεις εσύ τι συμβαίνει.
- Θα δοκιμάσω με τη περικεφαλαία. - Όχι! Δοκίμασε εμένα πρώτα.
- Τι είπες; - Δεν είπα τίποτα.
Ο ήχος ακούστηκε από το άγαλμα της Ήρας. Από την ασπίδα!
Γύρισε με ανάποδα!
Περσέα!
Περσέα, Περσέα.
Πρόσεξέ με, Περσέα.
Αυτά τα όπλα είναι δώρα από τους θεούς.
Φύλαξε καλά αυτή την ασπίδα...
...γιατί κάποια μέρα θα σου σώσει τη ζωή.
Θα μου σώσει τη ζωή;
- Πότε; - Θα το ξέρεις...
...όταν θα έρθει αυτή η μέρα.
- Και η περικεφαλαία; - Έχει τη δύναμη...
...να κάνει αυτόν που τη φοράει...
...αόρατο.
Αόρατο;
Αόρατο.
Περίμενε!
Περίμενε. Ποιος είσαι;
Βρες και εκπλήρωσε το πεπρωμένο σου.
Πεπρωμένο;
Ένα θεϊκό δώρο δεν πρέπει να το απορρίπτεις ποτέ...
...μόνο να το δέχεσαι.
Αόρατος.
Μπορείς να με δεις;
Τίποτα.
Τίποτα απολύτως! Που είσαι;
- Είμαι αόρατος! Το βλέπεις αυτό; - Το μόνο που βλέπω είναι οι πατημασιές.
Οι θεοί είναι πραγματικά αξιοθαύμαστοι.
Περσέα...
...που πηγαίνεις;
Στην Ιόππη!
Το ξίφος σου!
Α, βιαστικέ...
...ανόητε...
Αυτά τα νιάτα.
Γιατί δεν ακούνε ποτέ;
Πότε επιτέλους θα μάθουν;
Ένας ξένος, εδώ;
Ξένος σε τέτοια θεάματα.
- Ήταν εγκληματίας; - Όχι.
Ήταν μνηστήρας για την πριγκίπισσα Ανδρομέδα.
Αυτή η γυναίκα εκεί είναι η μητέρα της, η βασίλισσα Κασσιόπεια.
Ένας βασιλικός μνηστήρας; Στην πυρά;
Μνηστήρας, Ναι, αλλά όχι βασιλικός.
- Δεν καταλαβαίνω. - Είναι παράξενοι καιροί φίλε μου.
Η Ανδρομέδα προορίζονταν να παντρευτεί τον πρίγκιπα Κάλιβο.
Κατόπιν δέχτηκε πλήγμα, παραμορφώθηκε, τιμωρήθηκε από τους Θεούς.
Η Ανδρομέδα αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Οι ιερείς προσευχήθηκαν, διαβάσανε τους οιωνούς...
...και δηλώσαν ότι η Θέτις ήταν οργισμένη.
Από τότε, οποιοσδήποτε μπορεί να προσφερθεί ως μνηστήρας.
- Αμφιβάλω αν θα προσπαθήσει κανείς. - Η Ανδρομέδα είναι πολύ όμορφη.
Εκτός αυτού, όποιος την παντρευτεί θα κυβερνήσει όλο το βασίλειο.
Γιαυτό, οι άνδρες είναι πρόθυμοι να πεθάνουν.
...δεν λένε τι ρωτηθήκανε.
Και αυτός ο Κάλιβος...
- ... τι μαυτόν; - Ζούμε με το φόβο του.
Φοβόμαστε τι μπορεί να κάνει για να εκδικηθεί την Ανδρομέδα.
- Που βρίσκεται αυτή; - Στον ψηλότερο πύργο...
...μακριά από τον καπνό και τη βρόμα.
Δεν θα μιλήσει ή θα φάει για να διαμαρτυρηθεί γιαυτή την κατάσταση.
Μένει μόνη της, μακριά από αυτό το καταραμένο σμήνος...
...το αίμα και τις ελεεινές μύγες.
Σευχαριστώ, φίλε.
Ανδρομέδα.
Βρήκα το πεπρωμένο μου.
Κάλιβος.
Ο γύπας πέταξε κατευθείαν προς τη δύση.
Προς τους βάλτους! Προς το βασίλειο του άρχοντα των βάλτων.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να ακολουθήσουμε το πουλί.
Εάν και όποτε εμφανιστεί ξανά στην πριγκίπισσα.
Ναι.
Αλλά πως θα ακολουθήσουμε ένα πλάσμα που πετάει στον αέρα;
Βλέπεις, ίσως να υπάρχει μια πιθανότητα.
Μικρή αλλά καλή.
Σήμερα το βράδυ!
Όταν η πανσέληνος καθρεφτίζεται στο νερό, λένε ότι...
...ο, το τελευταίο απτα φτερωτά άλογα, έρχεται για να πιει.
Άκουσε!
Κοίτα εκεί!
- Δεν βλέπω τίποτα. - Εκεί πάνω!
Ο Πήγασος!
Αυτό είναι, αυτό είναι. Ήρεμα, ήρεμα.
Ήρεμα.
Ήρεμα!
Αυτό είναι.
Ήρεμα, ήρεμα.
Αυτό είναι!
Μπράβο αγόρι μου.
Ο πιο όμορφος επιβήτορας στον κόσμο. Αλλά διψασμένος.
Δεν εκπλήσσομαι. Κάτι μπορώ να κάνω γιαυτό.
Έλα. Μείνε μαζί του.
Πήγασος.
Είσαι όμορφος. Μην φοβάσαι.
Ο φίλος σου θα έρθει γρήγορα.
- Αργά, αργά. - Πήγασε.
- Τα καταφέραμε! - Όχι, εσύ. Εσύ τα κατάφερες!
Ένα δώρο για σένα.
Κάλιβε, γιατί με κάλεσες εδώ ξανά;
Γιατί Εάν δεν μπορώ να δω την αληθινή σου ομορφιά...
...να δω τουλάχιστον την αντανάκλαση σου, και να θυμηθώ πως ήσουν κάποτε...
...που με αγαπούσες.
Θυμήσου με πως ήμουν.
Θυμάμαι, αλλά τώρα...
Τότε είναι η ώρα να μάθεις ένα καινούριο γρίφο, μια νέα ερώτηση!
Όχι, σε ικετεύω. Όχι άλλες εκτελέσεις στη πυρά.
Πρόσεξε καλά, Ανδρομέδα. Μια καινούρια ερώτηση...
...για τον επόμενο ήρωα.
Πρόσεξε και θυμήσου.
Όταν έρθει η ώρα...
...όταν ο επόμενος μνηστήρας παρουσιαστεί...
...εσύ θα θυμηθείς.
Κάλιβε, σε εκλιπαρώ...
...πάρε την κατάρα σου απτην Ιόππη και ελευθέρωσε την ψυχή μου.
Δείξε οίκτο, Κάλιβε.
Όπως με αγάπησες κάποτε...
...γίνε φιλεύσπλαχνος τώρα.
Πήγαινε.
Πήγασε!
Για άλλη μια φορά Εγώ, η Κασσιόπεια, η βασίλισσα...
...σας παρουσιάζω την κόρη μου, Ανδρομέδα.
Εάν υπάρχει κάποιος άνδρας άξιος να ζητήσει το χέρι της σε γάμο...
...ας παρουσιαστεί εδώ μπροστά!
Δεν υπάρχει κανένας;
Κανένας άνδρας δεν είναι άξιος σε όλο το βασίλειο της Φοινίκης;
Δεν έχει κανένας το θάρρος σε όλον τον κόσμο;
Ποιος είσαι;
Ο Περσέας, πρίγκιπας και κληρονόμος του Βασιλείου του Άργους.
Εσύ!
Τον γνωρίζεις;
Μόνο...
...από ένα όνειρο.
Σε ικετεύω, άφησε με.
Πες μου τον γρίφο σου.
Στα μάτια του μυαλού μου βλέπω...
...τρεις κύκλους που ενώνονται με ανεκτίμητη, χαριτωμένη αρμονία.
Δύο γεμάτοι σαν φεγγάρια. Ένα κοίλο σαν κορώνα.
Δύο από τη θάλασσα, πέντε οργιές κάτω.
Ένα από τη γη, βαθιά κάτω από το έδαφος.
Και όλο μαζί, ένα σημάδι υψηλής φήμης.
Πες μου, τι μπορεί να είναι;
Έχετε θάρρος, πριγκίπισσα.
Τι μπορεί να είναι;
τρεις κύκλοι ενωμένοι.
Δύο φεγγάρια και μια κορόνα.
- Πες μου! - Η απάντηση είναι ένα δαχτυλίδι!
Δύο μαργαριτάρια σε έναν κύκλο χρυσού.
Το δαχτυλίδι του άρχοντα των βάλτων. Το δαχτυλίδι μαργαριταριών του Κάλιβου.
εδώ, στο κομμένο χέρι του Κάλιβου!
Το δαχτυλίδι. Ένα δώρο από την μητέρα του...
...την θεά Θέτιδα.
Είναι αυτή η απάντηση;
Είναι αυτή η απάντηση; Πες μου!
Ναι.
Μονομαχήσαμε στον βάλτο! Του χάρισα τη ζωή υπό έναν όρο.
Ότι θα πάρει πίσω την κατάρα.
Δεν θα υπάρξουν ξανά εκτελέσεις.
Όχι άλλοι εφιάλτες.
Το φως επικράτησε του σκότους.
Είσαι ελεύθερη.
Θέτις, ένδοξη θεά της θάλασσας.
Άκουσε την προσευχή του γιου σου, Κάλιβου.
Δείξε μου το δρόμο της δικαιοσύνης.
Δείξε μου πως να τιμωρήσω τον Περσέα για την βλασφημία του!
Κοίτα εδώ!
Με τραυμάτισε...
...και σε προσέβαλε!
Τότε πραγματικά πρέπει να τιμωρηθεί.
Δείξε μου.
Βοήθησε με.
Ο Περσέας προστατεύεται από τον ίδιο τον Δία.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Τότε τιμώρησε αυτούς που αγαπάει ο Περσέας!
Την βασίλισσα, την Ανδρομέδα...
...τους κατοίκους της Ιόππης!
Πείσε τον αφέντη σου τον Ποσειδώνα...
...να ελευθερώσει τον Κράκονα στη πόλη.
Να καταστρέψει ο Κράκονας την Ιόππη...
...όπως κατέστρεψε το Άργος!
Απαιτώ δικαιοσύνη!
Δικαιοσύνη ή εκδίκηση;
- Τον αγαπούσες τον Κάλιβο; - Πριν τιμωρηθεί;
Όχι, δεν ήταν αγάπη.
Ήταν όμορφος και γοητευτικός. Ήμουν πολύ νέα.
- Και τώρα; - Τώρα αισθάνομαι οίκτο γιαυτόν.
Όταν μονομαχήσατε στον βάλτο, γιατί δεν τον σκότωσες;
Ίσως επειδή ένοιωσα κι Εγώ οίκτο.
Δεν καταλαβαίνω.
Σήμερα γνωριστήκαμε και λες ότι με αγαπάς από παλιά.
Σε είδα κάποτε. Σε είδα όταν κοιμόσουν.
- Από τότε σε ήθελα απελπισμένα. - Όταν κοιμόμουν;
Μόνο να με πιστέψεις ότι...
...σε είχα δει.
Και η μορφή σου πέρασε από μέσα μου όπως ένα βέλος.
Με κατέπληξε.
Από εκείνη τη στιγμή, ήξερα ότι θα έκανα τα πάντα για εσένα.
Από εκείνη τη στιγμή...
...ήξερα ότι σε αγαπούσα.
Καθώς δεσμεύω τα χέρια τους με αυτό το μεταξωτό νήμα...
...αυτόπτης μαρτυράς ότι η κόρη μου όσο είναι κληρονόμος μου...
...άλλο τόσο είναι και ο Περσέας.
Και όσο αυτή είναι κόρη μου...
...έτσι και ο Περσέας γίνεται γιος μου.
Την δίνω στον άνδρα που μας έσωσε απτην απελπισία.
Του δίνω την Ανδρομέδα...
...το πιο όμορφο απόλα τα βραβεία...
...πιο όμορφη αποτιδήποτε στον κόσμο...
...η στον ουρανό. Ακόμα πιο ωραία...
...και από την ίδια την θεά Θέτις.
Άκουσε με, ματαιόδοξη και ανόητη θνητή.
Τολμάς να συγκρίνεις την ομορφιά της κόρη σου με τη δική μου μέσα στον ναό μου;
Θα μετανιώσετε για το καύχημα σας και για τον πόνο...
...που επιβάλατε στον γιο μου τον Κάλιβο.
Συγχώρεσε! Συγχώρεσε...
Σε 30 ημέρες, την παραμονή της μεγαλύτερης ημέρας του χρόνου...
...η Ανδρομέδα πρέπει να πάει στον Βράχο των Θυσιών...
...αλυσοδεμένη στα βράχια...
...θα πρέπει να μην έχει πάει με άνδρα, παρθένα.
Μια θυσία κατάλληλη για τον Κράκονα.
Πρέπει να παραδοθεί στον Κράκονα με την δύση του ηλίου...
...ειδάλλως ο Κράκονας θα καταστρέψει την Ιόππη και όλους μέσα στην πόλη.
Για αυτή την προσβολή σας και για την πληγή που υπέστη ο γιος μου...
...απαιτώ την ζωή της Ανδρομέδας.
Σε 30 ημέρες.
Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να σκοτώσουμε τον Κράκονα.
Όχι.
Δεν υπάρχει τρόπος που να είναι γνωστός.
- Ισχυρίζεσαι πως είσαι αισιόδοξος. - Ναι, είμαι.
Πιστεύω στην ικανότητα του ανθρώπου να υπερνικάει τα περισσότερα εμπόδια.
Αρκετά με τις φιλοσοφίες σου. Είναι ώρα για δράση όχι για λόγια!
Περίμενε μισό λεπτό.
Είπα πως δεν υπάρχει τρόπος γνωστός για τους ανθρώπους.
Ίσως να υπάρχει πιθανότητα να γνωρίζει κάποια γυναίκα.
Γυναίκα;
τρεις γυναίκες;
τρεις γριές, τυφλές...
...με το χάρισμα της προφητείας και της γνώσης.
Είναι σοφές αυτές οι γριές γυναίκες! Σοφές δεδομένου ότι είναι μεγάλες.
- Ποιες είναι; - Οι Μάγισσες της Στυγίας.
Μένουν αρκετά μακριά, πέρα απτην έρημο στα σύνορα της Ιόππης...
- ... στα βουνά του βορρά. - Ακόμα και να τις βρεις...
...ακόμη κι αν σου δείξουν το τρόπο να νικήσεις τον Κράκονα...
...μπορεί να μην ζήσεις για να εκμεταλλευτείς τις συμβουλές τους.
- Γιατί όχι; - Έχουν έναν πόθο για την ανθρώπινη σάρκα.
'Όταν η πανούκλα του Κάλιβου μόλυνε την πόλη...
...η βασίλισσα έστειλε πρεσβευτές να επισκεφτούν τις τυφλές μάγισσες. Κανένας δεν επέστρεψε ποτέ.
Ο ναός τους είναι πολλές μέρες ταξιδιού από εδώ.
Έχουμε μονάχα 30 ημέρες.
Αλλά έχουμε...
Έχουμε το φτερωτό άλογο.
Για τον Πήγασο 3 μέρες δεν είναι παρά μόνον 3 ώρες.
Πάρε με μαζί σου! Μόνον μέχρι τις Πηγές του Φεγγαριού. Μόνο να είμαι μαζί σου.
- Ψάξαμε την λίμνη. - Κανένα σημάδι;
Μερικές πατημασιές στην άκρη, αλλά δεν υπάρχουν ίχνη να ακολουθήσουμε.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον Πήγασο. Θα ψάξω για τις Μάγισσες της Στυγίας μόνος μου.
Όχι. Θα έρθουμε μαζί σου μέχρι τον ναό τους.
Είναι επικίνδυνο ταξίδι.
- Πολύ επικίνδυνο για μια πριγκίπισσα. - Δεν έγινες ακόμη αφέντης και άνδρας μου.
Λόγο έλλειψης της βασίλισσας, Εγώ είμαι που διατάζω.
- Χέραλντ; - Μεγαλειοτάτη.
Ενημέρωσε την βασίλισσα ότι θα συνοδέψουμε τον πρίγκιπα Περσέα.
Θα ακολουθήσουμε τον Πολικό Αστέρα.
Ο Περσέας κινείται Προς τον κίνδυνο.
Θα βρει τον Κράκονα κάπως πιο τρομερό από τον Κάλιβο.
- Η περικεφαλαία σου χάθηκε; - Στον πάτου του βάλτου.
- Χάθηκε για πάντα. - Αντικατέστησέ το με άλλο δώρο.
- Με τι; - Τον φίλο σου. Τον Μπούμπο, την κουκουβάγια.
Δώσε στον Περσέα την κουκουβάγια σου. Είναι σοφή και βλέπει τα πάντα.
Δώστη του. Είναι η επιθυμία μου.
- Η διαταγή μου. - Ποτέ!
Ο Ήφαιστος θα κάνει ότι μπορεί.
Ο ορείχαλκος και ο σίδηρος δεν είναι υποκατάστατο των φτερών...
...αλλά είναι πολύ εξειδικευμένος και έξυπνος.
Ας θυμώσει όσο θέλει ο μεγάλος Δίας μέχρι να ταρακουνηθεί ο Όλυμπος.
Αλλά εγώ δεν σε αποχωρίζομαι, αγαπημένη μου Μπούμπο.
Τίποτα. Τίποτα.
- Θα μπορούσαμε να χαθούμε για τις ημέρες εδώ. - Κοίτα!
Κατευθύνεται Προς τα εδώ!
Πετάει κατευθείαν πάνω μας.
Είναι γεράκι; Θα επιτεθεί;
Μα τους θεούς! Μια κουκουβάγια!
Μια χρυσή κουκουβάγια!
Πολύ βαριά για το κλαδί, ε;
Πως το ξέρεις αυτό;
- Μου το είπε. - Σου το είπε;
- Το όνομά της είναι Μπούμπο. - Καταλαβαίνεις όλους αυτούς τους ήχους;
Τέλεια και πολύ καθαρά.
Είναι άλλο ένα δώρο απτους θεούς. Όπως το ξίφος και η περικεφαλαία.
Ξέρει να μας οδηγήσει στον ναό.
Πάμε!
Μην ανησυχείς, μικρέ φίλε μου. Ο Θάλος θα σε πάρει.
Κάποιος έρχεται.
Ακούγεται για άνδρας. Νεαρός άνδρας.
- Ποιος έχει το μάτι; - Εγώ το έχω!
- Δώστο σεμένα. - Όχι! Θέλω να είμαι η πρώτη που θα τον δω.
Τι βλέπεις, αδελφή; Τι βλέπεις;
Ναι! Ένας νεαρός, όχι παχουλός αλλά καλοφτιαγμένος.
Μην φοβάστε. Έρχομαι ειρηνικά.
Έλα πιο κοντά για να μπορέσουμε να σε δούμε καλύτερα.
- Μας τιμάει η επίσκεψη σου. - Τι μπορούμε να κάνουμε για να σε βοηθήσουμε;
- Χρειάζομαι την συμβουλή σας. - Τότε πρέπει να έρθεις πιο κοντά.
Όπως βλέπεις, οι δύο αδελφές μου είναι λίγο κουφές.
- Ακόμη δεν μπορώ να τον ακούσω. - Υποθέτω ότι θα πρέπει να κινηθούμε...
...λίγο πιο κοντά του.
Τώρα!
- Θόρυβος, τι θόρυβος είναι αυτός; - Τι είναι, τι; Που είναι;
Μπούμπο! Το μάτι! Πάρε το μάτι!
- Που είναι; - Τι είναι;
- Τι συμβαίνει; - Χάθηκε! Πήρε το μάτι! Το μάτι!
- Μην χάσεις το μάτι! - Ωχ, όχι! Που είναι το μάτι;
- Εσύ το έχεις. - Μην φοβάστε. Είναι ασφαλές.
Δώστο μας. Δώστο μας πίσω.
- Υπό έναν όρο. - Οτιδήποτε!
- Πρέπει να μας το δώσεις τώρα! - Θα σας το δώσω.
- Αφού απαντήσετε στην ερώτηση μου. - Ρώτησέ μας, λοιπόν.
Πως μπορεί ένας θνητός να αντιμετωπίσει και να νικήσει τον Κράκονα;
Ο Κράκονας είναι ανίκητος. Ούτε 100 άνδρες δεν τον αντιμετωπίζουν.
Ούτε ένας στρατός δεν μπορεί να τον σκοτώσει.
Κανένας δεν είναι αήττητος Θα υπάρχει κάποιος τρόπος.
Ίσως να υπάρχει ένας τρόπος.
Αλλά είναι πιο επικίνδυνος και από τον ίδιο τον Κράκονα.
- Πες μου. - Δώσε μου το μάτι και θα σου πω.
Πες μου πρώτα.
Το κεφάλι της Μέδουσας. Της γοργόνας!
Μια ματιά της, ζωντανή ή νεκρή μπορεί να μετατρέψει όλα τα πλάσματα σε πέτρα.
- Είτε είναι μεγάλα και δυνατά. - Και το αίμα της είναι θανάσιμο δηλητήριο.
Ένας Τιτάνας εναντίον Τιτάνα!
- Πρώτα πρέπει να κερδίσεις το κεφάλι της Μέδουσας. - Και δεν πρόκειται να σου το δώσει.
- Ως δώρο. - Είναι δύσκολο και επικίνδυνο...
- ... όσο το να συντρίψεις 1000 Κράκονες. - Είναι η μόνη πιθανότητα που έχεις για τον Κράκονα.
Τώρα δώσε μας το μάτι. Απαντήσαμε στην σου.
Ακόμα μια ερώτηση. Αν τα μάτια της Μέδουσας...
...ακόμη και μετά το θάνατο της μετατρέπουν όλα τα ζωντανά πλάσματα σε πέτρα...
- ... τι συμβαίνει με το αίμα της; - Θανατηφόρο και δηλητηριώδες.
Αλλά έχεις αγγίξει το μάτι. Όπως έχει τη δύναμη να δίνει ενόραση...
...έτσι μπορεί να κάνει τον κόκκινο μανδύα σου ανθεκτικό στο αίμα.
Το μάτι είναι παντοδύναμο. Δεν μπορούμε να σου πούμε περισσότερα. Δώσε μας το μάτι.
- Είπατε την αλήθεια; - Σου ορκιζόμαστε.
- Τα υπόλοιπα είναι δική σου υπόθεση. Ψάξε τη Μέδουσα. - Στο Νησί των Νεκρών.
- Στη άκρη του κάτω κόσμου. - Δώσε μας πίσω το μάτι!
- Δώσε μας το μάτι! Πρέπει να το έχουμε! - εδώ, πιάστε.
- Που είναι; Το θέλω! - Είναι σειρά μου!
Που πήγε; Δώστο σε μένα!
Κάποιος από εσάς το έχει!
Η άμμος του χρόνου κυλάει σαν αστραπή.
Θα περάσουμε αυτά τα βουνά αύριο, και θα είμαστε κοντά στο Νησί των Νεκρών.
Και μετά, η Μέδουσα.
Έγραψα ένα έργο γιαυτή πριν πολύ καιρό.
Ήμουν μερικός συνεπαρμένος για την τραγωδία στα νιάτα μου.
Πριν με διδάξει η πείρα μου ότι η ζωή είναι αρκετά τραγική...
- ... και χωρίς τα έργα μου. - Η Μέδουσα.
- 'Ήταν ιέρεια της Αφροδίτης. - Ναι και ήταν πολύ όμορφη γυναίκα...
...κατά κοινή ομολογία.
Την αποπλάνησε ο Ποσειδώνας. Κάνανε έρωτα στον ναό της Αφροδίτης.
Και η θεά ζήλεψε τόσο πολύ που τιμώρησε τη Μέδουσα.
Την μεταμόρφωσε δίνοντας της μια τρομακτική μορφή...
...ώστε ένα της βλέμμα και μόνο μπορεί να μετατρέψει κάθε ζωντανό πλάσμα...
...σε πέτρα.
Φοβάμαι πάρα πολύ για σένα.
Πρέπει να γίνει. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
- Αύριο θα γυρίσεις πίσω στην πόλη. - Όχι, θα έρθω μαζί σου.
Τότε κοιμήσου. Θα ξεκινήσουμε την αυγή.
Τόσος λίγος χρόνος μαζί. Τόσο λίγο.
Κοιμήσου τώρα. Κοιμήσου.
Το ποτάμι της Στύγας.
Το Ποτάμι του Θανάτου...
...έχει παράξενες δυνάμεις.
Το έχω ακουστά.
Ήρθε η ώρα να δεις αν ο θρύλος είναι αληθινός.
Πάρε. Θα το χρειαστείς.
Για τον Χάροντα. Τον βαρκάρη.
Να θυμάσαι, μια ματιά της είναι αρκετή.
Αν πρέπει να την αντικρίσετε, χρησιμοποιήστε το εσωτερικό μέρος της ασπίδας σαν καθρέφτης.
Το είδωλο της δεν μπορεί να σας πειράξει.
Ποτέ μη την κοιτάξετε στο πρόσωπο.
Να θυμάστε, είμαστε τρεις εναντίων ενός.
Φύλαξε καλά την ασπίδα.
Γιατί μια μέρα, θα σου σώσει τη ζωή.
Μάθε και εκπλήρωσε το πεπρωμένο σου.
Θάλλο!
Γεια σου, βρεγμένε φίλε μου.
Όχι.
Όχι, ο στόχος μας δεν έχει ολοκληρωθεί.
Εάν μπορείς να πετάξεις...
Ωραία.
Και Εάν είναι ακόμη ζωντανός...
...πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις τον Πήγασο.
Μεγάλε Δία, κάτω στη γη είναι η παραμονή...
...της μεγαλύτερης μέρας.
Πολύ καλά.
Ελευθέρωσε τον Κράκονα.
Ο Περσέας νίκησε.
Ο γιος μου...
...θριάμβεψε.
- Ένας τυχερός νεαρός. - Η τύχη είναι σύμμαχος των γενναίων.
Είναι επικίνδυνο παράδειγμα.
Τι θα γίνει Εάν κάποια μέρα παρουσιαστούν κι άλλοι ήρωες σαν κι αυτόν;
Τι θα απογίνουμε Εάν το θάρρος και η φαντασία γίνουν τρόπος ζωής για τους θνητούς;
Δεν θα μας χρειάζονται πλέον.
Προς το παρόν, υπάρχει αρκετή δειλία, νωθρότητα...
...και αναλήθεια κάτω εκεί στη γη για να διαρκέσει για πάντα.
Απαγορεύω κάθε εκδίκηση ενάντια στον Περσέα.
Τα κατάφερε καλά.
Θα ανταμειφθεί.
Αυτό μπορεί να γίνει ένα ωραίο, ηρωικό ποίημα.
Ίσως και θεατρικό έργο.
Α, μην ανησυχείς. Δεν θα σε αφήσω εκτός έργου.
Ο Περσέας και η Ανδρομέδα θα είναι ευτυχισμένοι μαζί.
Θα κάνουν όμορφα παιδιά...
...θα κυβερνήσουν με σοφία...
...και για να διαιωνίσει ο μύθος...
...διατάζω από εδώ και στο εξής...
...ότι θα έχει μια θέση στον ουρανό και στους αστερισμούς.
Αυτός, ο Περσέας, η όμορφη Ανδρομέδα...
...ο ευγενής Πήγασος ακόμη και η ματαιόδοξη Κασσιόπεια.
Ας πάρουν τα αστέρια τα ονόματα τους για πάντα.
Όσο ο άνθρωπος περπατάει πάνω στη γη και ψάχνει το νυχτερινό ουρανό και αναρωτιέται...
...θα θυμούνται το θάρρος του Περσέα...
...για πάντα.
Ακόμη κι αν εμείς, οι θεοί, εγκαταλειφθούμε και ξεχαστούμε...
...τα αστέρια δεν θα εξασθενίσουν ποτέ.
Ποτέ.
Θα φωτίζουν μέχρι το τέλος του χρόνου.